نمىگردند ، و مؤمنان را به سرشت ايمان آفريده و هرگز بر نمىگردند ، و برخى باشند كه ايمانى به عاريت دارند و هر گاه دعا كند و در دعا اصرار ورزد با ايمان بميرد . باب در نشانهء عاريت دارِ ايمان ( 1 ) 1 - از مفضل ، از امام صادق ( ع ) ، فرمود : راستى افسوس و پشيمانى و واويل همه براى كسى است كه بدان چه ببيند سود نبرد و نداند بر چه روش و مذهبى عمر مىگذراند ، سود مىبرد يا زيان ؟ من به آن حضرت گفتم : قربانت ! ناجى از اينان به چه نشانه شناخته مىشود ؟ فرمود : هر كس كردارش با گفتارش موافق است گواهى نجات برايش ثبت شده ، و هر كه كردارش با گفتارش موافق نيست ، همانا ايمان او عاريت است ( و در معرض زوال است ) . باب سهو دل ( 2 ) 1 - از ابى بصير و ديگران كه امام صادق ( ع ) فرمود : راستى ساعتى از شب و روز بر دل گذرد كه نه كفر در آن